حس جالبی بود یه آن با این 4 خط شعر حس کردم وسط کلاسم, همون کلاس طبقه سوم دبیرستان که خودمون رنگش کردیم, آبی آبی با ستاره های طلایی، نقره ای و معلم ادبیاتی که همیشه لبخند میزد .

 آنكس كه نداند و نداند كه نداند در جهل مركب ابدالدهر بماند

 آنكس كه نداند و بداند كه نداند لنگان خرك خويش به مقصد برساند

 آنكس كه بداند و نداند كه بداند او را ، خبرش كن كه در جهل نماند

 آنكس كه بداند و بداند كه بداند اسب خرد از گنبد مينا بدواند